25 NIEDZIELA ZWYKŁA

„O czym to rozprawialiście w drodze?» Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy.” Mk 9, 33-34

Jezus jak zwykle szokuje swoimi odpowiedziami. Można powiedzieć, że wręcz zawstydza Apostołów, którzy mimo, że są przy Nim tak blisko i to każdego dnia, dalej Go nie rozumieją. Dla świata aby być kimś wielkim potrzeba kolejnych dyplomów i przedrostków przed nazwiskiem. Logika Boża jest zupełnie inna: jeśli chcesz być kimś wielkim w Jego oczach, po prostu służ z miłością swemu bliźniemu. To jest prawdziwe królowanie.

23 NIEDZIELA ZWYKŁA

„Jezus spojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: «Effatha», to znaczy: Otwórz się. Zaraz otworzyły się jego uszy, więzy języka się rozwiązały i mógł prawidłowo mówić.”  Mk 7, 34-35

 

Jezus w dzisiejszej Ewangelii przychodzi ze swą łaską do człowieka głuchoniemego. Tego człowieka z niepełnosprawnością przyprowadzają do Niego jego przyjaciele. Czy zauważam w swoim środowisku ludzi, którzy również zmagają się pewnego rodzaju zamknięciem, troskami, trudnościami życiowymi, które nie pozwalają im w pełni doświadczać radości życia? Czy przyprowadzam ich w swojej modlitwie do Jezusa, by mogli usłyszeć Jego uzdrawiające wołanie: Effatha! Otwórz się!

22 NIEDZIELA ZWYKŁA

„Potem przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego: «Słuchajcie Mnie, wszyscy, i zrozumcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym.” Mk 7, 14-15

Jezus zaprasza Cię dzisiaj do tego, abyś zajrzał w swoje wnętrze. Jakie myśli kryją się w Twojej głowie? Jakie uczucia kierują Twoim zachowaniem? Jakie słowa wypowiadasz do swoich bliźnich? Czy są to myśli/uczucia/słowa, które dają życie, czy wręcz przeciwnie-zabijają? Jezu, oddaję Ci moje myśli/uczucia/słowa – uzdrawiaj je aby były życiodajne, tak jak Twoje.

21 NIEDZIELA ZWYKŁA

„To Duch daje życie… Słowa, które Wam powiedziałem, są właśnie Duchem i życiem.”      J 6, 63 

Ewangelia nie obiecuje nam wygodnego, spokojnego i bezpiecznego życia. Wręcz przeciwnie. Nie szczędzi przykładów trosk, prześladowań i odrzucenia. Ale to właśnie Słowo Boga daje nam prawdziwie życie! Życie pełne Ducha przepełnione nadzieją! Czy wierzę, że Słowo Boga jest Słowem żywym, które ma moc zrodzić mnie na nowo?

17 NIEDZIELA ZWYKŁA

„Lecz Jezus im odpowiedział: «Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść!» Odpowiedzieli Mu: «Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb». On rzekł: «Przynieście Mi je tutaj!” Mt 14, 16-18

Jaka piękna i pokrzepiająca nauka płynie z dzisiejszej Ewangelii. Jezus nie oczekuje od nas nie wiadomo jak wielkich działań. Wystarczy, że przyjdziemy do Niego z tym co posiadamy, z darami w które wyposażył nas Bóg, oddamy Mu to by to pobłogosławił i z tym, pełni miłości wyjdziemy do ludzi, by karmić ich zgłodniałe dusze i ciała. A jakie są twoje „dwie ryby i pięć chlebów”?

13 NIEDZIALA ZWYKŁA

„Córko, twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju i bądź wolna od swej dolegliwości.” Mk 5, 34

Te słowa Jezus skierował do kobiety cierpiącej na krwotok, która cały swój majątek poświęciła na poszukiwanie lekarzy. Jednak nikt jej nie pomógł. Czy nie jest Ci znajoma taka sytuacja? Czy doświadczyłeś w swoim życiu podobnego zdarzenia? A może nie Ty sam osobiście, ale ktoś ze znanych Tobie osób? Co uczyniła ewangeliczna kobieta: dotknęła się z żywą wiarą szaty Jezusa i została uzdrowiona. Jezus czeka na to, że podejdziesz do Niego i dotkniesz się z wiarą Jego szaty. Proś Go o żywą wiarę, w momentach dla Ciebie krytycznych. On chce by wyszła z Niego moc, która uzdrowi przede wszystkim Twoją zalęknioną duszę.

12 NIEDZIELA ZWYKŁA

„Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?» On, powstawszy, zgromił wicher i rzekł do jeziora: «Milcz, ucisz się!» Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.”    Mk 4, 39

 

Jaka jest Twoja pierwsza reakcja, gdy dotyka Cię życiowa burza? Dokąd uciekają twoje pierwsze myśli? Czy paraliżuje cię lęk i popadasz w panikę jak Apostołowie? A Jezus mówi: „milcz i ucisz się” burzo i nastaje „głęboka cisza”… Powtarzaj te słowa Jezusa, gdy czujesz, że codzienność cię przygniata. On jest obok ciebie w tej nawałnicy. Nigdy o tym nie zapominaj!

11 NIEDZIELA ZWYKŁA

„Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak”. Mk 4, 26

Taka jest moc Bożego Słowa – nieogarniona! Ono naprawdę żyje i przemienia Cię od wewnątrz jeśli gromadzisz je w swym sercu. Uczyń swe serce „magazynem” Słowa Bożego a wtedy doświadczysz chodzenia w Bożej obecności.

ŚWIĘTO DZIĘKCZYNIENIA

„Wszystko to bowiem dla was, ażeby łaska, obfitująca we WDZIĘCZNOŚĆ wielu, pomnażała się Bogu na chwałę” 2 Kor 4, 15.

 „I bądźcie WDZIĘCZNI!” Kol 3, 15.

„W każdym położeniu DZIĘKUJCIE! Taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was.”  1 Tes 5, 18.

To tylko nieliczne fragmenty z Pisma Świętego, którymi Bóg zachęca nas do wdzięczności za ogrom łask, którymi nieustannie nas obdarza. Wdzięczność czyni twoje serce otwartym i pięknym! Chroni je przed trucizną zgryźliwości. Bóg wzywa przez proroka Amosa: „Szukajcie dobra a nie zła abyście ŻYLI!” Am 5, 14. Oto recepta na życie w pełni!

UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY

Tajemnica Trójcy Świętej to WIELKA TAJEMNICA WIARY. Żadne ludzkie słowa nie są w stanie oddać Jej głębi i prawdziwości. Ale jedno jest pewne, jak pisał św. Atanazy w jednym ze swoich listów: „Gdy bowiem Duch Święty jest w nas, podobnie jest też i Słowo, które nam daje Ducha Świętego; w Słowie zaś jest również Ojciec…”  Za Świętym Anzelmem więc możemy powiedzieć, że człowiek jest świątynią nie tylko Ducha Świętego, jak pisał św. Paweł, ale świątynią całej Trójcy Przenajświętszej.

Bądź uwielbiony Panie Boże w Trójcy Świętej niepojęty!